Głowa ciemnobrązowa, pokryta płowymi cętkami. Boki głowy u góry zielone, w dół barwa przechodzi w niebieską. Wokół oka widać białą, nagą skórę. Na pokrywach usznych występują płowe plamki. Boki szyi i górna część piersi szare, krawędzie piór płowe. Niższa część piersi i brzuch czerwone. Boki ciała, nogawice i okolice kloaki niebieskie. Grzbiet zielony. Skrzydła ogółem zielone, jednak z czerwonym zgięciem, domieszką niebieskiego na pokrywach skrzydłowych i fioletowoniebieskiego na lotkach. Sterówki brązowoczerwone z szarym spodem i niebieskimi końcówkami. Dziób jasny. Tęczówka ciemnobrązowa.
Zasięg występowania Rudosterki czerwonobrzuche zamieszkują Brazylię na obszarze od rzeki Madeira we wschodnim stanie Amazonas po rzekę Tapajós (w zachodnim stanie Pará) na południe po centralno-zachodni stan Mato Grosso i dalej po północno-wschodnią Boliwię.
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia rudosterek czerwonobrzuchych są wilgotne nizinne lasy. Żywią się głównie owocami, w tym Trema micrantha i różnych palm, kotkami cekropek (Cecropia), kwiatami orzesznicy wyniosłej (Bertholletia excelsa) i Dioclea glabra. Na południu zasięgu okres lęgowy trwa od czerwca do listopada. W niewoli zniesienie liczy 3–6 jaj. Inkubacja trwa około 25 dni.