Kolejna charakterystyczna cecha tej techniki fotograficznej to niepowtarzalność ekspozycji. Nie ma możliwości powtórzenia ujęcia, nie ma możliwości powtórzenia tych samych ruchów źródłem światła, dzięki temu ten sam fotografowany plan – przy kolejnych ekspozycjach – wygląda inaczej. Technika fotograficzna nawiązująca do techniki wielokrotnej ekspozycji, tworzonej nie aparatem lecz samym światłem. Dzięki niej, na fotografii uzyskujemy efekty, o które trudno przy „zwykłej fotografii” – przenikanie postaci, rozdwajanie i celowe poruszenie osób ew. innych przedmiotów, ujętych na planie.
Niedogodnością tej techniki fotograficznej jest brak możliwości obliczenia parametrów ekspozycji. Jedyną stałą wartością jest czas otwarcia migawki: „B”, wartość przysłony ustawiana jest dla uzyskania odpowiedniej głębi ostrości. O prawidłowej ekspozycji decyduje siła światła użytego do oświetlenia planu i jego odległość od ww. planu – ze zwróceniem uwagi na czułość (ISO), ustawioną w aparacie.
Technika „malowania światłem” jest trudną dziedziną w fotografii, jednak bardzo efektywną, ma szczególne zastosowanie w fotografii komercyjnej i artystycznej.