Ten krótki lot nie kwalifikował się do żadnej nagrody, ale Santos-Dumont zdobył owacje na stojąco. mały|14-bis nad Bagatelle 23 października 23 października, po serii testów silnika i szybkich przejazdów po ziemi (jeden z nich zakończył się utratą koła, co szybko naprawiono), Santos-Dumont wykonał lot o długości ponad 50 m na wysokości 3–5 mLa Deuxième envolée de Santos-Dumont L’Aérophile. październik 1906, s. 245. Dzięki temu Santos-Dumont zdobył pierwszą z nagród, 3000 franków, za lot o długości 25 m lub więcej.
To lądowanie uszkodziło lekko samolot i wymagał on naprawy, ale Santos-Dumont ogłosił, że będzie gotowy do próby zdobycia nagrody za przelecenie 100 m 12 listopada. 14-bis naprawiono i dodano ośmiokątne lotki w środku zewnętrznych skrzynek skrzydła z obrotowymi powierzchniami między zewnętrznymi przednimi zastrzałami. Lotki były poruszane za pomocą lin przymocowanych do kombinezonu pilota na ramionach, trochę jak w przypadku wypaczanych skrzydeł w Wright Flyerze, które były sterowane biodrami. Rano 12 listopada 1906 roku lotnicza społeczność Francji zebrała się na terenie należącym do Chateau de Bagatelle’a, żeby obserwować następną próbę Santosa-Dumonta.