Zinowjew nie miał właściwie poprzedników i stworzył dzieło w pełni oryginalne i unikatowe. Stało się ono sensacją literacką i rozsławiło pisarza, który będzie odtąd niemal co roku wzbogacać literaturę rosyjską o nowe utworyL. Suchanek, Aleksander Zinowiew – Denne wyżyny, w: Emigracja i tamizdat : Szkice o współczesnej prozie rosyjskiej, red. L. Suchanek, Kraków, 1993, s.203.. Aleksander Zinowiew był pierwszym, który zaproponował nowe spojrzenie na ustrój radziecki. Odrzucając analizę „per analogiam”, zrezygnował z badania społeczeństwa sowieckiego poprzez porównywanie go z Rosją przedrewolucyjną albo ze współczesnym Zachodem. W przeciwieństwie do swych byłych kolegów Zinowiew używa pojęć sowieckich i terminologii marksistowskiej nie dla dowiedzenia zdobyczy ustroju komunistycznego, a dla udokumentowania jego wadM. Heller, Tęsknota za zoną, w: Kultura, 1983, nr 1-2, s. 50..
Bibliografia M. Heller, Tęsknota za zoną, w: Kultura, 1983, nr 1-2, s. 50-60. L. Suchanek, Aleksander Zinowiew – Denne wyżyny, w: Emigracja i tamizdat : Szkice o współczesnej prozie rosyjskiej, red. L. Suchanek, Kraków, 1993, s. 181-203. A. Zinowiew, Autobiografia, w: Kultura, 1978, nr 7-8, s. 221-231.
Przypisy
Kategoria:Rosyjskie powieści