Szczur tajwański (Rattus losea) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący w Azji Południowo-Wschodniej i Wschodniej.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1872 roku brytyjski przyrodnik Robert Swinhoe nadając mu nazwę Mus losea. Holotyp pochodził z Tajwanu.
R. losea należy do grupy gatunkowej rattus. R. losea morfologicznie i prawdopodobnie filogenetycznie jest najbliższy R. osgoodi. Przynależność gatunkowa populacji na półwyspowej Tajlandii i półwyspowej w Malezji jest niepewna, ale została uwzględniona w R. losea do czasu dodatkowego przeglądu taksonomicznego. W Chińskiej Republice Ludowej wyróżnione zostały trzy podgatunki: exiguus w części kontynentalnej, losea z Tajwanu i sakeratensis z Hajnanu, aczkolwiek inne źródła uznają R. sakeratensis (wraz z exiguus) za odrębny gatunek, ponieważ jest genetycznie taksonem siostrzanym Linii IV z R. tanezumi i z R. tiomanicus jako taksonem siostrzanym ich obu.