LT−40 – czołg lekki konstrukcji czechosłowackiej użytkowany przez armię słowacką w czasie II wojny światowej.
Historia powstania W latach trzydziestych XX w. czeski przemysł zbrojeniowy otrzymał zamówienia na dostarczanie broni za granicę. Zamówienia na czołgi eksportowane za granicę realizowały firmy Škoda i ČKD. Firma ČKD produkowała lekkie czołgi klasy AH, które wysyłała do Iranu, Rumunii, Szwecji i Etiopii. Czołgi, klasyfikowane w Czechosłowacji jako lekkie, miały dwukrotnie większą masę niż czołgi klasy AH. Czołgi eksportowe produkowano w typach TNH (Iran), LTP (Peru), LHT (Szwajcaria), LTL (Litwa), LTS (Słowacja), TNH-Sv i Stvr m/41 (Szwecja).
Pod koniec lat trzydziestych Litwa postanowiła uzbroić swoją armię w czechosłowackie czołgi produkcji ČKD. Partia maszyn pod oznaczeniem LLT miała zostać dostarczona w roku 1940, jednak do tego czasu Związek Radziecki zajął Litwę i transakcja nie została zrealizowana. Nowym odbiorą została armia słowacka. 6 czerwca 1940 roku firma Orava, reprezentująca interesy firmy ČKD na Słowacji, zaoferowała swoje czołgi armii.