Po zakończeniu działań wojennych znalazła się w Krakowie, gdzie kontynuowała przerwane studia, a w 1946 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracowała w klinice ginekologicznej w Łodzi, a następnie w Krakowie, gdzie uzyskała II stopień specjalizacji, a w 1965 obroniła doktorat. W 1975 ze względów politycznych wyemigrowała do Danii i zamieszkała w Kopenhadze, zaangażowała się w pracę naukową i społeczną. Została powołana na członka VIII Rady Narodowej Rządu RP w Londynie, była członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego Na Obczyźnie, w 1986 na Polskim Uniwersytecie Na Obczyźnie przedstawiła i obroniła pracę habilitacyjną. Swoje wspomnienia z czasów II wojny światowej zawarła w opublikowanej w 1992 książce „Konspiracyjna działalność dydaktyczna i naukowa w latach 1939-1945”.

Zmarła w 2002 i zgodnie ze swoją wolą spoczęła na Cmentarzu Wojskowym przy ul.