Posiadał przydział w rezerwie do 71 pułku piechoty z Zambrowie. W 1933 i 1935 odbył w tym pułku ćwiczenia rezerwy. Kolejne ćwiczenia odbył w 1937 w Szkole Obrony Przeciwgazowej. 19 marca 1939 awansowany do stopnia porucznika rezerwy.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył w 78 pułku piechoty z Baranowicz. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Od maja 1940 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd wysłał ostatnie dwa listy, otrzymane przez matkę i siostrę późną wiosną 1940. Między 10 a 11 maja 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 059/1 z 9 maja 1940, pozycja 77. Między 11 a 13 maja 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.