Wisłok – rzeka w południowo-wschodniej Polsce, lewy dopływ Sanu, o długości 228 km i powierzchni dorzecza 3528 km².
Nazwa Wisłok, jak udowadnia Wanda Daszykowska-Ruszel, swoją nazwę wiedzie od języka praindoeuropejskiego, od wyrazu veis, oznaczającego coś ciekłego, płynącego. Z tego źródłosłowu pochodzi nazwa Wisły, Wisełki, Wisłoki i Wisłoka.
Położenie Wisłok to rzeka górska, o wartkim biegu i skalistym podłożu, charakteryzująca się licznymi przełomami. Źródła i górny bieg ma w Beskidzie Niskim, pod głównym grzbietem Karpat, w granicach rezerwatu przyrody Źródliska Jasiołki. W oparciu o pomiary wolumetryczne przepływów cieków źródłowych przyjęto, że wypływa on na wysokości 770 m n.p.m. z północnych stoków Wielkiego Bukowca (Pasiki). Z kolei jako najwyżej położone źródło rzeki podaje się niewielki wypływ na wysokości ok. 812 m n.p.m., leżący na wschodnim stoku kopuły szczytowej Kanasiówki, ok. 100 m od granicy państwowej.