Prawdopodobnie w 1915 roku wymieniono brytyjskie działa kalibru 152 mm na niemieckie Kruppa kalibru 150 mm L/45, a zapas amunicji zwiększono do 220. Należy zaznaczyć, że rzeczywisty kaliber typowych niemieckich dział 15-centymetrowych wynosił 149,1 mm, a strzelały one pociskami o masie 45,3 kg. Maksymalna donośność nowych dział wynosiła 17 450 m. W tym samym czasie również wymieniono działa kalibru 120 mm na kalibru 75 mm L/45 Kruppa z zapasem 800 nabojów. Według niektórych informacji, opisywana zmiana artylerii nastąpiła jednak już po wojnie.
Uzbrojenie pomocnicze stanowiło 6 dział kalibru 47 mm L/50 i 6 działek kalibru 37 mm, z zapasem amunicji odpowiednio 1500 i 2000. Były one prawdopodobnie rozmieszczone analogicznie jak w „Mecidiye”: dwie armaty 47 mm na skrzydłach rufowego mostka, dwie armaty 37 mm na skrzydłach dziobowego mostka i po jednej armacie 37 mm na marsach masztów, a pozostałe na śródokręciu. W 1915 roku zredukowano ich liczbę do dwóch działek każdego z kalibrów.