Mówiący ma powody sądzić, że ceny będą niższe, bo dzieje się tak w tej chwili. Jeśli po if występuje pytanie w mowie zależnej, czas zdania podrzędnego pozostaje przyszły: He doesn’t know if he will make it to Bude today → On nie wie, czy uda mu się dotrzeć dziś do Bude. Jeśli czasownik mówiący chce wyrazić nacisk: If you will eat so much, it’s not surprising you feel ill → Jeśli musisz tyle jeść, to nic dziwnego, że czujesz się niezdrowo. Przy prośbach formułowanych w sposób grzeczny. W tym przypadku will nie jest cechą czasu przyszłego, a równoważnikiem if you’re willing to: If you will fill in this form, I’ll sort it out on the spot → Gdybyś był łaskaw wypełnić ten druczek, to załatwię sprawę na miejscu.
if ... should Jeśli mówiący chce zasugerować, że uważa, że warunek nie zostanie spełniony, może to uczynić za pomocą konstrukcji if... should: If you should meet Ann, tell her she owes me a beer → Gdybyś tak wpadł na Ann, powiedz jej, że jest mi dłużna jedno piwo. Konstrukcja jest możliwa również z inwersją i bez spójnika if: Should you watch that film, remember I act there as an usher → Gdybyś oglądał ten film, to pamiętaj, że występuję tam w roli szatniarza.