Zobaczył tam tajemnicze Empireum (wg Dantego Alighieri, w Boskiej komedii, było siedzibą Boga), czyli można powiedzieć – poznał cały Wszechświat. Gdyby to było możliwe, a Wszechświat byłby tak mały, jak na ilustracji, to wszystkie twierdzenia naukowe byłyby zarówno weryfikowalne jak też falsyfikowalne. Jak wynika jednak z danych współczesnej astronomii i kosmologii, Wszechświat jest olbrzymi, a być może nawet materialnie i czasoprzestrzennie nieskończony, a to uniemożliwia weryfikację lub falsyfikację niektórych rodzajów twierdzeń naukowych.
Uzasadnianie naukowe jest specyficznym rodzajem uzasadniania. Wyróżnia się racjonalnym charakterem oraz ścisłym dopasowaniem stosowanych środków do stawianych celów. Jego racjonalność polega na braniu pod uwagę jedynie argumentów i racji czysto rzeczowych, z pominięciem takim motywów, jak ślepy autorytet, nieczuła na nowe wyniki poznawcze tradycja, wiara, pragnienia („pobożne życzenia”) i inne. Procedura uzasadniania odgrywa w nauce ważną rolę selektora wiedzy naukowej: tylko te wyniki badań wchodzą do skarbnicy dojrzałej wiedzy naukowej, które uzyskują dostateczne uzasadnienie naukoweJ. Such, Co to znaczy uzasadnić coś w sposób naukowy?, w: B. Suchodolski, J. Kubin (red.), Nauka w kulturze ogólnej, Część I, Problemy upowszechniania postawy naukowej, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wyd.