Siemion Fiodorowicz Romanow (ros. Семён Фёдорович Романов, ur. 7 maja 1922 we wsi Żukowo w guberni kałuskiej, zm. 18 maja 1984 w Poczdamie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Do 1940 skończył 10 klas szkoły, od października 1940 służył w wojskach NKWD w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, w czerwcu 1941 skończył szkołę pułkową, od czerwca do października 1941 dowodził oddziałem w kompanii pułku wojsk NKWD na Froncie Zachodnim. Brał udział w walkach obronnych po ataku Niemiec na ZSRR, w październiku 1941 został dowódcą plutonu ochrony Rady Wojennej Frontu Kalinińskiego, od sierpnia do października 1942 był adiutantem dowódcy Frontu Zachodniego, uczestniczył w bitwie pod Moskwą i operacji rżewsko-syczewskiej, w styczniu 1943 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej Frontu Zachodniego. Od lutego 1943 do listopada 1944 był oficerem łączności, starszym oficerem łączności i zastępcą szefa sztabu brygady ds. pracy operacyjnej, od lutego do lipca 1943 walczył na Froncie Zachodnim, w lipcu-sierpniu 1943 Briańskim, od listopada 1943 do kwietnia 1944 1 Froncie Nadbałtyckim, a od kwietnia do listopada 1944 2 Froncie Nadbałtyckim. Brał udział w operacji rżewsko-wiaziemskiej, orłowskiej, gorodokskiej, witebskiej, rzeczycko-dźwińskiej, madońskiej i nadbałtyckiej, w 1943 był ranny.