W sierpniu 1819 r. dotarły do niego wieści o Legnaro koło Padwy, gdzie pojawiły się krwawe ślady na chlebie, co szybko uznano za cud, a według innych obserwatorów za dowód działania mocy diabelskich. Do zbadania sprawy oddelegowany został duchowny, padewski uniwersytet również skierował swojego przedstawiciela do zbadania sprawy – obaj uznali zdarzenie za skutek działania pleśni. Własne badania przeprowadził także Bizio, który uznał, że ich przyczyną jest bakteria, którą nazwał Serratia marcescens na cześć Serafino Serratiego.
Bizio nie tylko odkrył ten gatunek, ale także długo go hodował na pożywce, wykazując, w jaki sposób rozwijają się kolonie oraz udowadniając, że ich wzrost może być długotrwały, a mikroorganizmy są odporne na wysychanie. Bizio wykazał, że czerwone zabarwienie powodowane przez Serratię jest spowodowane pigmentem nierozpuszczalnym w wodzie oraz odkrył bakteriostatyczne działanie niektórych pleśni na Serratię.
W 1833 r. Bizio ukończył studia w zakresie filozofii i zaczął uczyć chemii w Wenecji.
Zmarł 27 września 1862 r. w Wenecji.
Przypisy
Kategoria:Włoscy filozofowie XIX wieku Kategoria:Włoscy biolodzy Kategoria:Włoscy farmaceuci Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Zmarli w 1862