Badania Badania przeprowadzone w 1999 roku przez wykazały, że czynniki demograficzne mają niewielki związek z dobrostanem psychicznym, pozwalając jedynie odróżnić ludzi umiarkowanie szczęśliwych od bardzo szczęśliwych. Wyniki wskazały, że choć pozytywny nastrój maleje wraz z wiekiem, to ogólne zadowolenie z życia i poziom negatywnego nastroju pozostają niezmienne. Stwierdzono również, że osoby wierzące deklarują wyższy poziom szczęścia niż niewierzące, jednak same praktyki religijne mają coraz mniejszy wpływ na dobrostan.
Wykazano ponadto istnienie silnej zależności między dobrostanem psychicznym a subiektywną oceną stanu zdrowia. Zgodnie z założeniami psychoimmunologii, ze względu na bezpośrednie oddziaływanie umysłu na system immunologiczny, dobrostan może odpowiadać za odporność organizmu i zmniejszać ryzyko zachorowania.
Wyższy poziom poczucia szczęścia występuje częściej u mieszkańców zamożniejszych i lepiej rozwiniętych państw, dysponujących środkami na realizację własnych celów. Poczucie to zależy jednak w większym stopniu od pozytywnego nastawienia do świata, posiadania ważnych planów, bliskich więzi z ludźmi oraz pogodnego usposobienia.