→ Nie pójdziesz na mecz - masz pracę domową do zrobienia.
Czas Present Simple służy do wydawania instrukcji i wskazówek: When you get there, you leave the train station and you take the streetcar number 23 → Kiedy się tam dostaniesz, wychodzisz z dworca i wsiadasz w tramwaj 23.
Czasownik modalny will (lub czasem shall w brytyjskim angielskim) znany również jako czas Future Simple może służyć do wydawania poleceń lub próśb: Will you get me a cheese sandwich, please? → Zrobisz mi kanapkę z serem, proszę?
Do wyrażania obowiązku używa się czasownika must, a do wyrażania zakazu – must not: You mustn't drink water from the river. → Nie wolno pić wody z rzeki.
Kategoryczny zakaz może być wyrażony zwrotem don't you dare: Don't you dare touch it! → Ani waż się tego dotykać!
Pewne znaczenie trybu rozkazującego ma również czasownik modalny shall, który dawniej był częściej używany do wyrażania rozkazów, gróźb i obietnic: He shall regret this. → Jeszcze tego pożałuje. You shall be given what you deserve. → Dostaniesz to, na co zasługujesz.
W tym znaczeniu shall pojawia się m.in. w tekście dziesięciu przykazań: Thou shalt not kill.