Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich z 23 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podpułkownika jako oficer byłej armii austro-węgierskiej i przeniesiony do rezerwy WP z dnia 1 listopada 1918. 6 czerwca 1921 roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Gniezno na stanowisko komendanta z równoczesnym wcieleniem do 12 Pułku Artylerii Polowej.
Z dniem 1 listopada 1921 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Gnieźnie. Współpracował z gnieźnieńskim Towarzystwem Wiedzy Wojskowej, gdzie wygłaszał odczyt w 1925. Został wiceprezesem założonego 3 listopada 1921 Towarzystwa Byłych Wojaków w Gnieźnie. W 1934 jako pułkownik artylerii był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII jako oficer w dyspozycji dowódcy OK VII i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto.