Ludzie wrażliwi na punkcie religijnym woleliby, aby pewne słowa były używane tylko w kontekście formalnym i z odpowiednim szacunkiem i mogą być wstrząśnięci ich trywialnym zastosowaniem. Pewne słowa odnoszące się do seksualności i związanych z nią części ciała, np. fuck, cunt („pierdolić”, „pizda”). Jeszcze w latach 70. XX w. niektóre z tych słów nie mogły ukazywać się na łamach prasy lub w radiu bądź telewizji i do dziś są stosunkowo rzadkie w przemówieniach publicznych bądź druku. W języku oficjalnym i uprzejmym słowa te są zwykle unikane lub zastępowane innymi słowami lub wyrażeniami, np. make love czy have sexual intercourse („odbywać stosunek płciowy”), vagina („pochwa”). Niektóre słowa odwołujące się do funkcji wydalniczych ciała i związanych z nimi częściami ciała uważane są za szokujące lub „nieczyste”, np. shit, piss. Są zwykle zastępowane łagodniejszymi i uprzejmiejszymi słowami i wyrażeniami o podobnym znaczeniu (np. urinate, defecate) lub zgoła eufemizmami, np. to go to the lavatory („iść do łazienki”), spend a penny („wydać pensa”), wash one’s hands („umyć ręce”). Inną kategorią słów tabu są pejoratywne określenia narodowości i grup etnicznych, zwane racial slur, np. nigger („czarnuch”), chapati („ciapaty”, „Hindus”), paki („Pakistańczyk”), kraut („Szkop”) itp.