mały|upright=1.1|Odmiana w alupolonie 50 groszy 1949 – moneta pięćdziesięciogroszowa, bita w miedzioniklu i alupolonie. Odmiana w miedzioniklu wprowadzona do obiegu z dniem reformy walutowej z 30 października 1950 r., zarządzeniem z 14 lutego 1951 r. (), odmiana w alupolonie 26 września 1956 r. zarządzeniem Ministra Finansów z 12 września 1956 r. (). Moneta została wycofana z obiegu z dniem denominacji 1 stycznia 1995 r. zarządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z 18 listopada 1994 r. ().
Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy.
Awers W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok „1949”, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku).
Rewers Na tej stronie monety znajdują się cyfry „50”, poniżej napis „GROSZY” wygięty w formę łuku, pod spodem, również w formie łuku, gałązka laurowa przepasana wstążką.
Nakład Monetę bito w miedzioniklu i alupolonie, w Kremnicy (miedzionikiel) i Warszawie (alupolon), na krążkach o średnicy 23 mm, o masie 5 gramów (miedzionikiel) 1,6 grama (alupolon). Projektantami byli:
Andrej Peter (awers) oraz Josef Koreň i Anton Hám (rewers).
Odmianę w miedzioniklu wybito w 1949 r. w liczbie sztuk, w Kremnicy. Odmianę w alupolonie wybito w 1956 r.