mały|upright=1.1|Odmiana w alupolonie 10 groszy 1949 – moneta dziesięciogroszowa wybita w miedzioniklu i alupolonie. Odmiana w miedzioniklu wprowadzona do obiegu w dniu reformy walutowej z 30 października 1950 r., zarządzeniem z 14 lutego 1951 r. (), odmiana alupolonie 26 września 1956 r. zarządzeniem Ministra Finansów z 12 września 1956 (). Moneta została wycofana z obiegu z dniem denominacji 1 stycznia 1995 r. zarządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z 18 listopada 1994 r. ().
Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy.
Awers W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok 1949, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku).
Rewers Na tej stronie monety znajdują się cyfry „10", poniżej napis „GROSZY” wygięty w formę łuku, pod spodem, również w formie łuku, gałązka laurowa przepasana wstążką.
Nakład Moneta została wybita z rantem gładkim na krążku o średnicy 17,6 mm, masie 2 gramów (miedzionikiel) oraz 0,7 grama (alupolon), według projektu Andreja Petera. Odmianę w miedzioniklu wybito w 1949 r. w liczbie sztuk w Kremnicy. Odmianę w alupolonie wybito w 1956 r. w mennicy w Warszawie w liczbie sztuk.