Od 5 lipca 1933 do 30 marca 1934 roku dowodził kompanią graniczną „Prozoroki”, następnie pełnił obowiązki adiutanta batalionu KOP „Podświle”, a od 11 sierpnia 1934 roku dowodził kompanią graniczną „Gudulino”. W 1937 roku, po ukończeniu 42 roku życia, został przeniesiony do grupy administracyjnej korpusu oficerów administracji z zachowaniem barw oficera piechoty. W 1939 roku pełnił służbę w Dowództwie Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisku II oficera sztabu. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku został internowany na Litwie, a następnie w obozie NKWD w Griazowcu.
Zmarł 3 sierpnia 1953 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 190-2-12,13).
Był mężem Teresy Skirmunt h. Dąb (1901–1962), z którą miał córkę Halinę (1927–1988).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Niepodległości (3 maja 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (17 marca 1930) „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”. Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s.