Politycznie był związany ze stronnictwem demokratów, w 1906 został wybrany członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Demokratycznego w Krakowie. Został odznaczony austro-węgierskim Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych. Uzyskał tytuł radcy cesarskiego.
Do 1897 był członkiem wydziału i dyrekcji Kasy Oszczędności miasta Rzeszowa, a do początku 1905 Kasy Oszczędności miasta Krakowa. Należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”; był członkiem i działaczem rzeszowskiego gniazda, w 1905 został wybrany członkiem wydziału krakowskiego gniazda na dwa lata. Był członkiem zarządu oraz pierwszym dyrektorem referentem Towarzystwa Zaliczkowego Urzędników w Krakowie od 1898 do czasu ustąpienia 2 maja 1914. Był członkiem wydziału Towarzystwa Właścicieli Realności w Krakowie oraz był członkiem komisji redakcyjnego organu prasowego tegoż, czasopisma „Krakowianin”.
W Krakowie zamieszkiwał przy ul. Smoleńsk 21. Zmarł 30 marca 1923. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Ł).
Jego żoną była Maria z domu Szczepańska (ur. 17 czerwca 1854 w Limanowej, zm. 25 października 1931 w Sanoku). Przekaz ustny od córki, Czesławy Kawskiej., , oraz syna Mariana (ur. 1884, student prawa na UJ, 31 sierpnia 1907).