W marcu 1998 roku została postrzelona pięć razy po wyjściu ze swojego gabinetu przez sześciu uzbrojonych mężczyzn. Jej siedmioletni syn również został trafiony. Czterech napastników zostało skazanych na 15 lat ciężkich robót, jeden został uniewinniony.
Kariera polityczna W maju 1998 roku została mianowana ministrem handlu, rzemiosła i turystyki przez prezydenta Mathieu Кérékou. Została zwolniona z tego stanowiska w czerwcu 1999 roku, po próbie rozliczenia skandalu dotyczącego transakcji między państwowym koncernem paliwowym SONACOP i prywatną firmą. Później stała się zagorzałym krytykiem rządu. Często pojawiała się w telewizji i radiu, krytykując administrację Kérékou.
W lutym 2001 roku ogłosiła swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w marcu 2001 roku, stając się pierwszą kobietą-kandydatem na prezydenta w Afryce Zachodniej. Przez to Gbèdo, matka dwojga dzieci, była krytykowana przez konserwatystów. W szczególności niechęć budziło to, że była rozwiedziona. Jak poinformowano, to kobiety były jej bardziej nieprzychylne niż mężczyźni, chociaż miała poparcie niektórych grup kobiet, takich jak Dignite Feminine. Startując jako kandydat niezależny, przyjęła hasło „Hwenusu” („nadszedł czas” w języku fon). Mówiła, że nadszedł czas, aby kobiety zaangażowały się w politykę i sprawowały władzę.