W 1934 roku został przeniesiony do 5 dywizjonu żandarmerii w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy dywizjonu. 27 czerwca 1935 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Na stanowisku zastępcy dowódcy dywizjonu pozostawał do 1939 roku.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był dowódcą żandarmerii Grupy Operacyjnej „Śląsk”. W czasie kampanii dostał się do niemieckiej niewoli.
Zmarł 7 października 1943 roku w Oflagu VI B Dössel i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Złoty Krzyż Zasługi (28 maja 1938) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Srebrny Krzyż Zasługi (3 sierpnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 387 „za zasługi na polu bezpieczeństwa Państwa”.
Przypisy
Bibliografia