Są to często zwierzęta o znacznie uproszczonej budowie: brak narządów ruchu, zanikający przewód pokarmowy, odporność na działanie enzymów trawiennych u pasożytów jelitowych, czy odporne na działanie układu odpornościowego żywiciela antygeny powierzchniowe u pasożytów krwi. Funkcje chłonne jelita przejęła u nich powierzchnia ciała. Trudności związane z zamknięciem cyklu życiowego (przegęszczenie wewnątrz ciała żywiciela, konieczność jego opuszczenia) rekompensuje duża rozrodczość i wykorzystanie żywiciela pośredniego.
Wiele gatunków pasożytów wykazuje różne formy specjalizacji pokarmowej (np. hematofagi). W zależności od kręgu żywicieli wyróżnia się pasożyty: monokseniczne – wykorzystują tylko jeden gatunek, stenokseniczne – dwa lub kilka spokrewnionych gatunków, oligokseniczne – kilka niespokrewnionych gatunków żywicieli.
Niektóre pasożyty mogą wywoływać zmiany zachowania swoich żywicieli (poprzez zmiany hormonalne), a nawet zmianę ekspresji genów.
Zobacz też
Choroby pasożytnicze Co cię gryzie? Fascynujący świat pasożytów – książka popularnonaukowa o pasożytach i pasożytnictwie
Przypisy παράσιτος, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus Digital Library. σιτισμός, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus Digital Library.
Kategoria:Interakcje międzygatunkowe Kategoria:Parazytologia Kategoria:Strategie pokarmowe