W sierpniu 1923 objął stanowisko ministra wojny, które sprawował do zamachu stanu w czerwcu 1924. 1 czerwca 1924 objął stanowisko dowódcy oddziałów rządowych na południu kraju, które miały prowadzić działania przeciwko oddziałom rebeliantów, wiernych Fanowi Noli. Po zwycięstwie rebelii opuścił kraj, a sąd wojskowy skazał go na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Uniewinniony po powrocie do władzy Ahmeda Zogu, awansowany na stopień pułkownika objął stanowisko przewodniczącego sądu wojskowego. W 1927 przeszedł w stan spoczynku.
W czasie okupacji włoskiej, a następnie niemieckiej nie angażował się w działalność polityczną, ani wojskową, borykając się z problemami zdrowotnymi. 21 listopada 1944 został aresztowany przez władze komunistyczne, ale wkrótce potem go zwolniono. W 1946 wraz z rodziną został usunięty z Tirany, a następnie internowany przez władze komunistyczne we wsi Çerme k. Lushnji. W 1961 ciężko zachorował i został przewieziony do szpitala w Tiranie, gdzie zmarł.
Imię Aranitasiego nosi jedna z ulic w południowej części Tirany, w 2011 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Ballshu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Albańscy ministrowie wojny Kategoria:Albańscy wojskowi Kategoria:Albańskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Wojskowi Imperium Osmańskiego Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Internowani w Albanii