W połowie XIII wieku Campanus z Novary na podstawie tablic toledańskich al-Zarqualiego zbudował tabele dla południka, który przechodził przez Novarę.
Tablice z Toledo zostały uzupełnione około 1270 roku przez tablice alfonsyńskie, które zostały opracowane w języku hiszpańskim i łacinie na podstawie oryginalnych tablic, które powstały dwa wieki wcześniej. Kolejne wydania tablic toledańskich, uzupełniane o drobne poprawki, były szeroko używane w późnym średniowieczu przez łacińskich astronomów. Choć autorzy tabel sugerowali, że nieruchoma Ziemia znajduje się w centrum Wszechświata, dane z nich były używane przez Mikołaja Kopernika podczas opracowywania jego modelu heliocentrycznego.
Zobacz też Tablice alfonsyńskie (stworzone w Toledo na podstawie tablic toledańskich) Tablice rudolfińskie (tabele astronomiczne Keplera z 1627 roku)
Przypisy
Kategoria:Historia astronomii Kategoria:Katalogi astronomiczne