Szybko zyskuje sobie wrogów w postaci kułaków i wszelkiego rodzaju kombinatorów, jednak również uznanie prostych chłopów i robotników. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że Gubanow zakochuje się z w pięknej Aniucie – żonie gospodarza u którego onegdaj wynajął kąt do spania. Aniuta odwzajemnia uczucie, i szykanowana przez męża i jego popleczników, w końcu porzuca go, rozpoczynając pracę na budowie elektrowni. Mieszka w baraku wraz z innymi niewykwalifikowanymi robotnicami. Ponieważ nie umie nawet czytać i pisać, zapisuje się na wieczorowe kursy. Gubanow spotyka się z nią pewnego wieczora, jednak nie jest świadom jej sytuacji – bez reszty pochłania go praca na budowie.
W tym samym czasie „biali” kontratakują, większość mężczyzn odchodzi na front, a lokalna społeczność głoduje pozbawiona dostaw. Gubanow samotnie wyrusza na poszukiwanie pociągu z mąką, który utkwił gdzieś po drodze. Gdy go odnajduje, okazuje się, że skład stoi z powodu braku węgla. Gubanow chwyta do ręki siekierę i samotnie, wykpiwany przez obsługę składu, zaczyna rąbać drzewa w pobliskim lesie celem uzyskania paliwa dla lokomotywy. Po całej nocy rąbania, nad ranem, zachęcona jego przykładem do wycinki przystępuje również obsługa pociągu. W końcu wyrąbują ilość drzew odpowiednią, aby napalić pod kotłem lokomotywy i uruchomić pociąg.