w strukturze tego ruchu był wybierany konsultorem i wiceprefektem. Ponadto od 1896 działał w ramach Towarzystwa św. Wincentego à Paulo, w którym był członkiem, wiceprezesem Konferencji św. Jana Kantego, wiceprezesem i po śmierci Zbigniew Horodyński w 1930 prezesem rady wyższej towarzystwa. Ponadto był prezesem Towarzystwa Dobroczynności, członkiem rady Arcybractwa Miłosierdzia, członkiem rady diecezjalnej Akcji Katolickiej w archidiecezji krakowskiej, będąc koordynatorem działalności charytatywnej. Udzielał się na rzecz budowy domów katolickiego i sodalicyjnego dla akademików, bursy dla uczniów szkół średnich, opieki nad dziećmi głuchoniemymi, pomocy dla ofiar wojny i bezrobotnych. Podczas zebrania konstytuującego Rady Ligi Propagandy Wytwórczości Krajowej w Krakowie w grudniu 1930 został wybrany jej prezesem.
Zmarł 1 kwietnia 1931 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Egzekwie nad jego trumną odprawił metropolita krakowski abp Adam Stefan Sapieha.
Jego żoną była Zofia z domu Rudolphi (1880-1946), wcześniej zamężna z dr.