Z rozkazu gen. Bolesława Roji dnia 24 listopada 1918 jako dowódca Legii Oficerskiej otrzymał zadanie doraźnego wkroczenia do Lwowa przeciw motłochowi na placu Kleparskim, a następnie jednostka była zobowiązana do patrolowania i warty w lwowskiej dzielnicy żydowskiej. 25 listopada 1918 został mianowany podpułkownikiem w strukturze Grupy Operacyjnej gen. Roji oraz otrzymał wówczas od niego najgorętsze uznanie i podziękowanie w imieniu służby żołnierza polskiego za służbistość i gorliwe pojmowanie obowiązków. 6 grudnia 1918 wraz z krakowską Legią Oficerską został skierowany do wzmocnienia Dublan, jednak po drodze toczył walki w rejonie Zboisk, zaatakowany przez nieprzyjaciela od strony Laszek Murowanych. Rozkazem gen. Rozwadowskiego z 17 grudnia 1918 został mianowany w Przemyślu dowódcą grupy operacyjnej nazwanej swoim nazwiskiem, działającej w rejonie rzeki Wiar, skąd następnie improwizowana jednostka powróciła do miasta. Od stycznia 1919 brał udział w walkach podczas wojny polsko-czechosłowackiej w rejonie rzeki Olzy. Pełnił wówczas funkcję dowódcy II batalionu 16 pułku piechoty.