thumb|Nekrozy na liściu porażonym przez parcha wikliny Parch wikliny (ang. willow scab) – grzybowa choroba wierzb wywołana przez gatunek Venturia saliciperda.
Występowanie i szkodliwość Choroba jest rozprzestrzeniona na całym świecie; poza Antarktydą występuje na wszystkich kontynentach i licznych wyspach. Atakuje wiele gatunków wierzb (Salix): S. amygdaloides, S. bebbiana, Salix lucida, S. nigra, wierzba uszata (S. aurita), wierzba amerykańska (S. americana), wierzba trójpręcikowa (S. triandra), wierzba pięciopręcikowa (S. pentandra), wierzba wiciowa (S. viminalis), wierzba biała (S. alba), wierzba krucha (S. fragilis), wierzba iwa (S. caprea), wierzba purpurowa (S. purpurea), wierzba szara (S. cinerea). Wraz z Venturia saliciperda często występuje drugi pasożytniczy grzyb – Glomerella miyabeana. Obydwa gatunki grzybów prawdopodobnie do Europy dostały się w XX wieku z Azji wraz z sadzonkami wierzb.
Parch wikliny największe straty powoduje na plantacjach wierzb wiklinowych i w uprawach energetycznych. W przypadku plantacji wiklinowych choroba powoduje obniżenie jakości pozyskiwanych pędów, na plantacjach energetycznych powoduje obniżenie plonu powodujące nieopłacalność produkcji.