Emil Stroński (ur. 5 marca 1878, zm. 15 maja 1919 pod Zadwórzem) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Pochodził ze Śląska. Był oficerem cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej, w szeregach której służył podczas I wojny światowej.
1 listopada 1918 został przyjęty do odradzającego się Wojska Polskiego. W stopniu majora został komendantem Pułku Strzelców Cieszyńskich. Wraz z jednostką zaangażował się w udział w wojnie polsko-ukraińskiej, trwającej od listopada 1918. Przez kilka tygodnik bronił Lubienia. Po rozpoczęciu polskiej ofensywy sprawując stanowisko dowódcy III batalionu Pułku Piechoty Ziemi Cieszyńskiej poległ 15 maja 1919 pod Zadwórzem (według innych opisów pod Porzecze-Zadwornem w okolicy Lubienia).
Rozkaz dzienny gen. Józefa Hallera z 26 maja 1919 zawierał następujący fragment (dosłowny cytat): Nie mogę wyróżniać Waszych czynów bohaterskich, bo musiałbym zasługi wszystkich podnosić. Dziękuję Wam, oficerowie i żołnierze. Tym, którzy swoje życie bohatersko złożyli na ołtarzu ojczyzny, cześć i chwała!