wszystko mówiło mu o Nim: spojrzenie na kwiat, na owoc, na chleb, na drugiego człowieka”. Pisma Pallottiego są zatem w pierwszej kolejności tekstami o Bogu jako miłości.
Duchowość Wincentego Pallottiego cechował przy tym patrocentryzm i infinityzm, a także maryjność. Jego nauki wielokrotnie podkreślają potrzebę złączenia swojej woli z wolą Boga („...unicestwić, przemienić, aby Bóg stał się we mnie wszystkim”), Miłości Nieskończonej, tak abyśmy już nie my umiłowali Go, lecz On sam umiłował siebie w nas.
::::Nie czucie, lecz Bóg! Nie serce moje, lecz Bóg!
Dzieła Liczne inicjatywy, które podejmował w ciągu swojego życia to między innymi: założenie Domu Miłosierdzia Pia Casa di Carità dla sierot, założenie i prowadzenie szkół wieczorowych dla młodzieży Rzymu i Albano, utworzenie Kolegium Misyjnego dla włoskich księży, zapoczątkowanie obchodów uroczystej Oktawy Święta Epifanii, zdobywanie liturgicznych naczyń, książek, dewocjonaliów, obrazów religijnych dla celów misyjnych, współtworzenie Rzymskiego Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary, druk i propagowanie książek, pocztówek i tekstów modlitewnych, organizowanie Misji Ludowych, prowadzenie Czwartkowych Konferencji dla kleru, opieka duszpasterska nad kościołem Santo Spirito, a potem Najświętszego Zbawiciela na Falach, troska o włoskich emigrantów i założenie dla nich świątyni