Park Miejski w Zamościu – park o założeniu modernistycznym utworzony w okresie międzywojennym w latach 1919–1926 w centrum Zamościa. Jest położony po północno-zachodniej stronie zabytkowego Starego Miasta, głównie na dawnych terenach pofortecznych, między ulicami J. Piłsudskiego (od wschodu), Akademicką i Królowej Jadwigi (od południa) oraz Ośrodkiem Sportu i Rekreacji (od zachodu) i wraz z Plantami oraz pozostałymi terenami zielonymi wokół dzielnicy staromiejskiej tworzy główną miejską przestrzeń zieloną. Zajmuje obszar o powierzchni ok. 11 ha i jest wpisany do rejestru zabytkówWykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków woj. lubelskiego (NID)..
Historia Po decyzji o likwidacji twierdzy w 1866 r. Zamość uzyskał możliwość rozwoju przestrzennego poza jej murami (na terenach niezabudowanych), w obrębie których w gęstej sieci ulic i zabudowy Starego Miasta brakowało większej otwartej przestrzeni z terenami zielonymi (poza niewielkim ogrodem przed dawnym pałacem Zamoyskich), jakie były również potrzebne mieszkańcom. Skłoniło to ówczesne władze miasta do utworzenia parku na pobliskich terenach pofortecznych, częściowo nadal przeznaczonych na cele wojskowe, co m.in. stanowiło przeszkodę w pierwszych próbach utworzenia parku w 1903, a zwłaszcza w 1910 r.