Jan Pieńczykowski (ur. 4 marca 1896 w Sosnowcu, zm. 20-22 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski adwokat, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Anny z Pieńczykowskich, urodzony 4 marca 1896 w Sosnowcu. Absolwent szkoły realnej w Skierniewicach oraz Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1918 w Wojsku Polskim, w 36 pułku piechoty. Po ukończeniu szkoły podchorążych jako podporucznik w 55 pułku piechoty. Brał udział w wojnie 1920 r. W 1922 w rezerwie, przydzielony do 1 pułku piechoty Legionów. Został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:W okresie międzywojennym ukończył aplikację i zdał egzamin sędziowski, a następnie adwokacki. 29 stycznia 1932 został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 i 177. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty. W dalszym ciągu posiadał przydział w rezerwie do 1 pp Leg.