Ludwik Sembratowicz (ur. 24 grudnia 1837 w Kopyczyńcach, zm. 2 maja 1892 w Krakowie) – feldmarszałek - porucznik armii Austro-Węgier.
Życiorys Był synem oficera austriackiego, stryjeczny brat metropolity lwowskiego Sylwestra Sembratowicza. Zaliczył dwie klasy gimnazjalne, był uczniem szkolnej kompanii piechoty w Fischau. Służbę wojskowa rozpoczął jako kapral 16 września 1855 w 62 pułku piechoty w 1857 awansował na stopień porucznika. Podczas wojny w 1859 odkomenderowany do Tyrolskiej Obrony Krajowej, był adiutantem batalionu a następnie ukończył kurs w armijnej szkole strzeleckiej w Weronie. 1 lutego 1860 przeniesiony został do 63 pułku piechoty w sierpniu 1862 przeniesiono go do Wiednia do Krajowego Dowództwa Generalnego. Będąc w Wiedniu pełnił funkcje osobistego adiutanta feldmarszałka- porucznika hrabiego Karola Thuna. W latach 1863–1865 był uczniem Szkoły Wojennej, która ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Przydzielony został do Sztabu Generalnego, w maju 1866 awansowany do stopnia kapitana. W czasie wojny prusko-austriackiej znalazł się w sztabie 4 Korpusu i z nim uczestniczył w walkach na terenie Czech. Podczas bitwy pod Königgrätz zastąpił poległego szefa sztabu obejmując dowództwo na 3 tygodnie. Po wojnie powrócił do służby kartograficzno-wywiadowczej.