Wysuwane również pretensje do ziem rugijskich, mimo korzystnego dla Stralsundu wyroku komisji papieskiej, wprowadziły ponownie w stan wojny książąt pomorskichZ. Boras, Książęta Pomorza Zachodniego, s. 84, 85.. Ziemie wschodnie księstwa (okręg słupski), na mocy układu z 27 lutego 1329 z zakonem krzyżackim przeszły jako zastaw pod ich dwunastoletni zarząd. Dalsze ustępstwa na rzecz zakonu z ziemi bytowskiej doprowadziły do uszczuplenia wpływów książęcych, zachwiania polityki wewnętrznej i zewnętrznej księstwaZ. Boras, Książęta Pomorza Zachodniego, s. 85..
Samodzielna władza Od 29 lipca 1332 książę wystawiał samodzielne dokumenty. Od 1338 zarządzał całym księstwem, także w imieniu swoich młodszych braci, nad którymi sprawował opiekę. W trzy lata później, przy pomocy słupszczan, odzyskał ziemię słupską, która była dana pod zastaw krzyżakom za sumę 6 tysięcy grzywienZ. Boras, Książęta Pomorza Zachodniego, s. 85, 86..