Łącznie we wszystkich startach w TdF wygrał siedem etapów, w tym pięć indywidualnych i dwie drużynowe jazdy na czas.
Siedmiokrotnie startował w Giro d’Italia, najlepszy wynik osiągając w 1985 roku, kiedy był trzeci w klasyfikacji generalnej, za Francuzem Bernardem Hinaultem i Włochem Francesco Moserem. Rok później wygrał jeden etap, ale ostatecznie był czwarty, przegrywając walkę o trzecie miejsce z Moserem. W 1983 roku wziął też udział w Vuelta a España, ale wycofał się po siedemnastym etapie. Ponadto był też między innymi pierwszy w Circuit de la Sarthe w 1980 roku, Coors Classic w 1981 roku, pierwszy w Tour de l’Avenir, drugi w Tour Méditerranéen i trzeci w Tirreno-Adriático w 1982 roku, pierwszy w Critérium du Dauphiné oraz drugi w Giro di Lombardia i Grand Prix des Nations w 1983 roku, trzeci w Liège-Bastogne-Liège i Critérium du Dauphiné w 1984 roku, pierwszy w Coors Classic i drugi w Vuelta al País Vasco w 1985 roku, drugi w Mediolan-San Remo oraz trzeci w Paryż-Nicea i Tour de Suisse w 1986 roku, a także drugi w Mistrzostwach Zurychu w 1990 roku.