26 stycznia 1945 czerwonoarmiści zamordowali w rejonie wsi dwóch włoskich generałów, których pochowano na miejscowym cmentarzu ewangelickim, a potem ekshumowano i przewieziono do Włoch.
Do 1954 roku istniała gmina Rosko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Zabytki i osobliwości Do najbardziej interesujących obiektów wsi należą: kościół św. Stanisława – neogotycki, z lat 1856–1859, plebania z 1858, dawny zajazd (ul. Powstańców Wielkopolskich 39) z połowy XIX wieku (kamienno-ceglany), o bramach umieszczonych na narożnikach dziedzińca utworzonego przez zabudowania tworzące czworobok, dawna kuźnia kamienna przekształcona w garaż, dom kultury z 1978 (wybudowany w czynie społecznym), wiąz o obwodzie 400 cm (przy domu kultury), zabudowa umieszczona częściowo na pochyłości terenowej, tworząca strome uliczki ze schodami dla pieszych, fontanna w rynku, studnia w rynku z ręcznym kołowrotem, pomnik stulecia Koła Śpiewaczego Lutnia z 2005 na rynku (zawiera tablicę z portretem ks. Aleksego Spychalskiego i dyrygenta Bolesława Dąbrowskiego), pomnik powstańców wielkopolskich, szkoła piętrowa z żółtej cegły z początku XX wieku (przy kościele), szkoła z dachem mansardowym z lat 20.