W 1921 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V kl., a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:W okresie międzywojennym przeniesiony najpierw do 27 pułku artylerii polowej, na stanowisko dowódcy baterii, a w 1925 do Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. W tym też roku został mianowany na stopień kapitana. Do 1930 służył jako instruktor w Szkole. W latach 1931–1933 przeniesiony do 6 pułku artylerii lekkiej w Krakowie, następnie do 5 dywizjonu artylerii konnej, jako oficer zwiadu dywizjonu. W 1939 uzyskał awans na stopień majora.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył w jako dowódca I dywizjonu 6 pal z Pszczyny. Został ranny 1 września. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej i osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w CharkowieKsięgi Cmentarne – wpis 6535. i pogrzebany w bezimiennej zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz.