Z powodu braku możliwości rywalizacji Jugosłowiańskich zespołów na arenie międzynarodowej, również na igrzyskach olimpijskich w 1992, sportowcy z tego kraju którzy wywalczyli kwalifikację olimpijską mogli startować jedynie jako niezależni uczestnicy igrzysk. 1 sierpnia w Ćirić przystąpiła do biegu eliminacyjnego na 10 000 m podczas igrzysk olimpijskich. Z czasem 33:42,26 zajęła piętnaste miejsce i nie awansowała do finału. Rywalizację w tej konkurencji wygrała reprezentantka Etiopii Derartu Tulu.
1993–1994: Letnia uniwersjada, mistrzostwa świata i maraton w Hanowerze Po raz drugi na Letniej Uniwersjadzie wystąpiła w lipcu 1993 r. W finale biegu na 10 000 m uzyskała czas 32:26,68 i zajęła drugie miejsce. Lepsza była od niej była jedynie Iulia Negură z Rumunii. W sierpniu tego samego roku wzięła udział w mistrzostwach świata w lekkoatletyce odbywających się w niemieckim Stuttgarcie. w biegu na 10 000 metrów w półfinale zajęła 10. miejsce, które zapewniło jej awans do finału. W finale z czasem 33:26,72 osiągnęła 19. miejsce.
W maju 1994 r. wygrała bieg maratoński w Hanowerze () z czasem 2:33:00 i ustanowiła swój rekord życiowy.