W 1907 biskup Edward Ropp przeniósł go na żądanie władz do parafii Werki-Kalwaria Wileńska. Tu ks. Sarosiek ponownie zaangażował się w polskie prace oświatowe, a także bez powodzenia starał się o sprowadzenie franciszkanów z Krakowa. Sukcesem zakończyły się natomiast starania o przywrócenie parafii w Rzeszy na Wileńszczyźnie, zamkniętej po powstaniu styczniowym.
W czasie I wojny światowej został ewakuowany do guberni smoleńskiej, gdzie zajmował się opieką duszpasterską wśród polskich uchodźców. W 1921 powrócił do Wilna, był katechetą i rezydentem przy parafii św. Franciszka; podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego. W listopadzie 1928 mianowany proboszczem w Rzeszy, zmarł tam kilka miesięcy później.
Bibliografia Bolesław Kumor, Bronisław Sarosiek, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXXV, 1994
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru rosyjskiego Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Duchowni diecezji wileńskiej