Prologus Actus Pastoralis Sceny Herodowe chorały przy akompaniamencie fisharmonii i fortepianu
wszystkie role wykonują kolędnicy Trójśpiew wołu, osła i Josepha
Śpiew kolędników
Kolęda Ryczywoła realistycznie, bez przejaskrawień i burleskowych "wymysłów"Leon Schiller, Wstęp w: Pastorałka [program spektaklu] Jelenia Góra, 1958, s. 9 i n..
Realizacje (wybór) Teatr Wyobraźni Radia Wolna Europa – w opracowaniu Wacława Radulskiego, z muz. Schillera, Maklakiewicza w aranżacji Romana Palestra – trzykrotnie w latach 1954, 1955 i 1978. pierwszy raz w Teatrze Telewizji pojawiła się w r. 1956 w reż. Ewy Bonackiej. jako słuchowisko radiowe w adaptacji Klemensa Białka po raz pierwszy w r. 1976, później m.in. w r. 1987 pt. Graj dudku, graj w adaptacji Iwony Smolki (z udziałem m.in. Mariana Kociniaka i Gustawa Lutkiewicza). 1979 – w Teatrze Telewizji z wykorzystaniem szopki krakowskiej projektu Stanisława Paczyńskiego i w reż. Stefana Szlachtycza. Pięciokrotnie reżyserowała Pastorałkę Barbara Fijewska – m.in. w r. 1988 w Londynie (POSK, Teatr Polski ZASP, z własną choreografią i ze scenografią Roberta Czajkowskiego) i w r. 1988 w Teatrze Narodowym. w r.