127 mm, dwa działka Bofors kal. 40 mm, cztery działka Oerlikon kal. 20 mm oraz dwa poczwórne aparaty torpedowe kal. 533 mm. Okręt ukończono jednak z innym zestawem uzbrojenia i nowocześniejszym wyposażeniem radioelektronicznym.
Niszczyciel zamówiony został w końcu 1939 roku w stoczni , położonej na wyspie Ilha das Cobras w Rio de Janeiro. Stępkę okrętu położono 28 grudnia 1940 roku, a zwodowany został 30 maja 1945 roku. Niszczyciel otrzymał nazwę pochodzącą od rzeki Ajuricaba oraz numer taktyczny A-3.
Dane taktyczno-techniczne „Ajuricaba” był dużym niszczycielem, z typowym dla tej klasy okrętów uzbrojeniem i wyposażeniem. Długość całkowita wynosiła 98,5 metra (97,5 m na konstrukcyjnej linii wodnej), szerokość 10,7 metra i średnie zanurzenie 2,59 metra (maksymalne 3,3 m). Wyporność standardowa wynosiła 1340 ton, a pełna 1800 ton. Okręt napędzany był przez dwie turbiny parowe General Electric z przekładniami redukcyjnymi o łącznej mocy 35 000 koni mechanicznych (KM), do których parę dostarczały trzy kotły wodnorurkowe Babcock & Wilcox. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć maksymalną prędkość 33,5 węzła (marszowa wynosiła 20 węzłów). Energię elektryczną wytwarzały dwa turbogeneratory Westinghouse o napięciu 450 V i mocy 204 KM (okręt posiadał też generator wysokoprężny Cummins 450 V o mocy 136 KM).