Dziennikarz oraz fotoreporter przyglądają się wojnie, są świadkami różnych zdarzeń, prowadzą konwersację z uczestnikami i nie są w stanie tak naprawdę zrozumieć, jakie są przyczyny zaistniałego konfliktu oraz przerażającej taktyki uczestników wojny i brutalności, zarówno wobec siebie samych, ale również niewinnych osób, takich jak kobiety, czy też dzieci.
Mężczyźni nawiązują kontakt z osobą pochodzącą z Francji – Rudnikiem. Próbuje on wtopić się w otaczający go klimat wojny, zaaklimatyzować się w danej sytuacji – sprzedaje przeróżne rzeczy ludziom walczącym, a obserwatorom całej sytuacji sprzedaje zdjęcia, które ukazują klęskę, pogrom, rzeź w Libanie.
Dziennikarz bardzo dobrze zdaje sobie sprawę z faktu, jak dobrze sprzedaje się okrutność wojny, ponieważ jest ona ilustrowana odpowiednimi obrazami, jak również wie, jak ciężko jest wyciągnąć odpowiednie wnioski i przekazać informacje zgodne z prawdą, nie koloryzując oraz przerysowując ich. Nigdy nie jest jasne, kto tak naprawdę walczy przeciwko komu. Główny bohater ma również problemy osobiste, nie potrafi dogadać się ze swoją żoną Gretą Laschen, którą zostawił wraz z dziećmi w Hamburgu. Swoje życie prywatne Laschen uważa za równie problematyczne, jak wojnę w Libanie.