Jako pieśni diabelskie wykorzystano anonimowe XVI i XVII wieczne pieśni: Cóż też czynisz, miły bracie; Wszechmogący Panie, dziwnoś swój świat sprawił; Nie złodziejem choć kradnę; i Władysława z Gielniowa – Jezusa Judasz przedał za pieniądze nędzne.
Budowa utworu:Dialogus de Passione [program teatralny]. Teatr Narodowy, Warszawa 1998 Część pierwsza – Prolog Scena I – Concilium kapłańskie Scena II – Concilium diabelskie Scena III – Wjazd do Jerozolimy Scena IV – Zdrada Judasza Scena V – Rozmowa Marii Panny z Judaszem i Janem Scena VI – Jezus przed Annaszem, Kajfaszem i Herodem Scena VII – Judasz zwraca pieniądze biskupom, a potem się obwiesi Część druga Scena VIII – Jezus przed Piłatem Scena IX – Ubiczowanie i cierniem koronowanie Scena X – Jezus skazany na śmierć Scena XI – Droga krzyżowa Scena XII – Ukrzyżowanie Scena XIII – Lament Matki Bożej pod Krzyżem Scena XIV – Epilog
Prapremiera 28 marca 1971 r. w Teatrze Polskim w Szczecinie: reż. Jitka Stokalska, oprac. tekstu i inscenizacja: Kazimierz Dejmek, scenografia: Zenobiusz Strzelecki, oprac. muz. Stefan Sutkowski, dyrygent chóru: Jan Szyrocki.