Po II wojnie światowej władzę w kraju objęła Komunistyczna Partia Albanii pod wodzą Envera Hodży. Marynarka wojenna była rozwijana początkowo w niewielkim stopniu, z pomocą ZSRR i Jugosławii. Powróciły w jej skład wszystkie pięć przedwojennych okrętów.
Dopiero pod koniec lat 50. XX wieku nastąpił znaczący rozwój marynarki albańskiej, po przystąpieniu kraju do nowo powstałego Układu Warszawskiego. W 1956 roku Albania nabyła w ZSRR 6 kutrów torpedowych projektu 123K (numery 221 do 226)M. Pietlewannyj, Korabli... s. 3-9.. Następnie, w latach 1957-1960 nabyto w ZSRR 6 dużych ścigaczy okrętów podwodnych proj. 122bis (Kronstadt) (BO-345, BO-346, BO-388, BO-389, BO-394, BO-450), 6 trałowców redowych proj. 253Ł i 2 trałowce bazowe proj. 254K (T-484, T-495). Najbardziej wartościowymi jednostkami uderzeniowymi stały się 4 okręty podwodne projektu 613 (ozn. NATO: Whiskey), przejęte w 1960 rokuŹródła zachodnie podają, że dwa okręty podwodne zostały nabyte przez Albanię w 1960 roku, a dwa dalsze przechwycone podczas ewakuacji Rosjan z bazy na wyspie Sazan (R. Gardiner, Conway’s.... s. 1), jednakże według M. Pietlewannyj, Korabli... s. 3-4, cztery okręty podwodne zostały przejęte przez Albanię już w maju 1960 roku, po czym pozostawione w rozliczeniu za korzystanie z baz..