W październiku 1935 roku został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W marcu 1939 zajmował w nim stanowisko kierownika referatu ogólnego Komisji Doświadczalnej.
W czasie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 roku wieczorem dostał się do niewoli sowieckiej w pobliżu miejscowości Kopyczyńce, w obwodzie tarnopolskim. Następnego dnia został doprowadzony pieszo do miejscowości Gusiatyn. 19 września został osadzony w więzieniu w Kamieńcu Podolskim, skąd 20 września został wysłany koleją do obozu w Putywlu, gdzie przebył 24 września. Ostatecznie 3 listopada 1939 umieszczono go w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 roku przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 017/2 z kwietnia 1940 roku, pozycja 42. Między 9 a 11 kwietnia 1940 roku został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 roku mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.