Okręty były uzbrojone w dwa pojedyncze działa kal. 102 mm (4 cale) Vickers Mark M L/40 oraz cztery pojedyncze trzyfuntowe działa kal. 47 mm Hotchkiss M1885 L/40. Uzbrojenie uzupełniały dwie pojedyncze wyrzutnie torped kal. 450 mm (18 cali). Okręty nie miały systemu kierowania ogniem, co utrudniało skuteczne wykorzystanie uzbrojenia artyleryjskiego i torpedowego.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 130 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Niszczyciele typu Pará zostały wcielone do służby w Marinha do Brasil w latach 1909–1910. Jednostki otrzymały numery taktyczne 1–10. Okręty pełniły służbę podczas I wojny światowej, jednak ich udział w działaniach wojennych (podobnie jak całej marynarki brazylijskiej) był znikomy. Jedynie cztery jednostki („Piauí”, „Rio Grande do Norte”, „Paraíba” i „Santa Catarina”) uczestniczyły w latach 1917–1918 w patrolach u wybrzeży Afryki Zachodniej. Niszczyciele znajdowały się wtedy w złym stanie technicznym. Wszystkie okręty wycofano ze służby w latach 30. i 40. – pierwsza z listy floty została skreślona „Amazonas” (w 1931 roku), a jako ostatni banderę opuścił „Mato Grosso” (we wrześniu 1946 roku).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brazylijskie niszczyciele z okresu II wojny światowej