Przybywszy do Sudanu narrator przedstawia wybuch wojny domowej, po czym dalsza droga prowadzi go przez Etiopię, Nigerię i Ghanę.
W trakcie podróży mimowolnie przybiera rolę milionera wśród biednych, reprezentanta idei rewolucyjnych, lojalisty wobec rządu, a nawet księdza, czy delegata południowo-sudańskich plemion do Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Równolegle do wątku społeczno-politycznego toczy się wątek erotyczny. Tytułowa bohaterka, panna Syngilu, pół-Greczynka, pół-Sudanka, to stewardesa, którą narrator spotyka po raz pierwszy w samolocie lecącym z Egiptu do Sudanu i potem w Chartumie. Staje się ona dla bohatera abstrakcyjnym ideałem, niejako obsesją, do której w trakcie rozwoju akcji wielokrotnie powraca poprzez symboliczne skojarzenia.
Wydania Jacek Bocheński, Pożegnanie z panną Syngilu, Warszawa: Iskry, 1960. Jacek Bocheński, Pożegnanie z panną Syngilu, Warszawa: Czytelnik, 1963.
Tłumaczenia Powieść została przetłumaczona na język słowacki: Rozlučka so slečnov Syngilu, Bratislava: Vydavatelstvo Politickej Literatury, 1967.